(πρώτα ανοίγεις το θεικό αυτό κομμάτι....μετά , αν θέλεις, διάβαζεις...)
OXI,
απόψε, Δεν έχω λόγια για σένα....
τα στέγνωσε η ντροπή, ή οργή και το μισό μου θέλω....
Και η απορία.... αν ήμουν λίγη...΄ ή πολλή....γι αυτή τη ζωή.
Αν η μοιρασιά...θα μπορούσε να ήταν ίση...
Αν τα φτερά μπορούσαν να φορεθούν σε δύο ωμοπλάτες.....
Αν ήξερες , αν ήθελες , αν ειχες .....
πετάξει ποτέ.
Οι Κινέζοι έχουν θέσει ένα σοφό ερώτημα
"Να χεις φτερά και να τα χάσεις....
ή να μην είχες ποτέ σου φτερά?"
Τι πονάει περισσότερο? Για μένα να χεις φτερά και να τα χάσεις.
Κρίμα να μην έχεις όμως γευτεί το πέταγμα....
Αποφάσισα οτι δεν μπορώ να κάνω εκπτώσεις.... ούτε Θέλω,
να μου φτάνουν τα ψίχουλα.
Οχι.
Από ένα "Ξόδεμα" και μετά,
παύεις να είσαι ολιγαρκής.
¨Η
όλα Η
τίποτα.
Προτιμώ την αλήθεια του τίποτα,
από την αναπηρία του "περίπου".
Το περίπου είναι γι αυτούς που δεν ξέρουν να πετάνε.... Ή δεν είχαν ποτέ τους φτερά.
Εγώ, ευτυχώς.... ειχα φτερά.....και ξέρω πως είναι.....η Απόλυτη ευτυχία.
Οχι. Δεν θέλω κάτι λιγότερο.
Δεν αξίζει κανείς , κάτι λιγότερο.
Οι εκτπώσεις, είναι για τους "Εκπτωτους".
(βάλλε ν' ακούς από το πλάι το "Speaking of Happiness"...της πάει στο "ύφος , της ανάρτησης ταύτης....)
Hello Lonelynesssss.......
Μπορει, καλλιστα να μονολογεί ενας δολοφόνος....μετά το έγκλημα.....
Πόσο μόνος μπορεί να νιώθει....μόνο αυτός το ξέρει.....
Ταξιδιώτης, εκτελεστής της ζωής του, εξαιρετικός επαγγελματίας στο "παρε-δώσε"....
αλλά και στο "φυγε".....από το τώρα και το εδώ. Κοινώς , στην πολυπόθητη ΑΠΟΔΡΑΣΗ! (σωος κ αβλαβής.... αλλά πόσο πλάκα μπορεί να έχει....αυτο το σώος κ αβλαβής....δεν ξερω)
Οσοι , η ζωή τους , τους "έμαθε" να είναι μόνιμα φευγάτοι,
ας αναλλογιστούν , τι κόστος έχει αυτό....
Πάντα το ερώτημα, "άφησα πίσω μου κάτι"....θα τους γυρνάει στο μυαλό....αν όχι και στον τόπο του
"εγκλήματος".....
Αναλλογιστείτε, αν κερδίσατε περισσότερα με το "φεύγω μόνος" ή με το "φεύγω με τον κατάλληλο συνεργάτη"....
-γιατί κακά τα ψέμματα.... ΟΛΑ....σε μια καλή συνεργασία οφείλονται....
Για σκεφτείτε το.....ΟΛΑ ΟΜΩΣ.- εξ άλλου, στην πραγματικότητα πάντα μόνοι είμαστε....έτσι δεν είναι?
Γιατί να μην θέλουμε να διασκεδάσουμε την μοναχικότητα, με διαλείμματα ?
Ή ακόμα καλύτερα , με φευγάτες "συμφωνίες" εκλεκτής παρέας.....
Ακόμα κ για κατ' εξακολούθηση δολοφόνους αυτό το προφίλ, θα ταίριαζε γάντι....δεν νομίζετε?
Καλύτερα δύο από ένας. Δυο εκγέφαλοι, δύο ιδέες, δύο ζευγάρια χέρια....ΜΙΑ πρόσμιξη μυαλών....
Κι αν και τα δύο μυαλά είναι ΝΟ LIMIT.... τότε ο ένας δίνει "όπλο" στον άλλον , για να πάει
παρακάτω..... κι ακόμη πιο πέρα..... Μπορεί να μεγαλουργήσουν!
....μεταξύ μας.....τα μεγαλύτερα "Εγκλήματα"..... δεν τα επιννόησε κ τα εκτέλεσε,
ΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ......
(βάλε πρώτα ν' ακους το κομμάτι "Τhe Honeymooners"
και μετά ξεκίνα να διαβάζεις, θα καταλάβεις γιατι...)
'Ελα....
ο Θάνατος, πάντα θα ναι εδώ.... γυρω μας....κανείς δεν θα του ξεφύγει. Ισως να είναι το πιο δημοκρατικό πράγμα που μας συμβαίνει ποτε..... Μια μέρα... ΟΛΟΙ θα πάρουμε απ' αυτόν ένα ποτό......
Ομώς εσύ έλα... ετσι κ αλλιώς.
Οι δυο μας , να τα πιουμε αποψε.
Ειναι ωραίο παιχνίδι το παιχνίδι για δυο.... για δυο, ΚΑΛΟΥΣ παικτες....
Χαλάρωσε...
"Η ζωή είναι γλυκιά"....
Την φιλώ στα χείλη , αργά....μ' ένα ζεστό...αργό , υγρό , αισθησιακό φιλί...
Αυτή ξέρει....
τι θέλω....
Ως γυναίκα, ομως, δεν θα μου το κάνει έυκολο....
Κρατώ ένα χαμηλό κρυστάλλινο ποτήρι, με Martini Rossato...και πολύ παγο....
το κουνάω για ν' ακουσω τον ήχο του πάγου που χορεύει στο γυαλί....Με πεθαίνει αυτός ο ήχος....
ε, αφού με ξέρεις.... είμαι "σκηνοθετικός" τύπος....
Ο νυχτερινός εαρινός αέρας, μυρίζει, ησυχία..... μπουκαμβίλια....λάδι μηχανής
και "μαύρο".....
Ο θάνατος....δεν μυρίζει απόψε.....
Γέρνω νωχελικά και "αγκαλιάζω" την Ζωή , φιλώντας την στα χείλια.... και πάλι.....
Την αγαπώ.... όσα και να μου κάνει....
Ετσι είμαστε.....
Το Φεγγάρι απόψε με κοιτάει....ερωτικά....
Εσυ λειπεις.... λειπουν Ολοι. Δεν με πειράζει, γιατί στα μάτια του μυαλού μου, Εισαι εδώ.
Ειναι ΟΛΑ εκέινα που με κάνουν να χαμογελώ......
Φυσάω ψηλά τον καπνό μου.... να φτάσει μια τζούρα στο Φεγγάρι.... - Κερνάω μεγάλε....-
και χαμογελάω συννομωτικά στη Ζωή....που κάθεται δίπλα μου και μου βάζει άλλο ένα.....
¨Ομορφα ήρθαμε ως εδώ.... καλά, μ' έφερες.... - της ψιθυρίζω-....
Της χαμογελώ με ένα ειλικρινές και γεμάτο ζεστασιά βλέμμα....
Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ... της λέω.... για όλα .... για όσα μου δωσες.... για το οτι μ' έφερες μέχρι εδώ...
για το οτι μ' έμαθες....ν αλλάζω οπτική γωνία στα πράγματα....και να μαθαίνω ν' αποκομίζω
τα καλύτερα της κάθε στιγμής. Για το ότι αν δεν θεωρώ τίποτε ΔΕΔΟΜΕΝΟ, και δεν προσδοκώ
τα ΠΑΝΤΑ, όπως τα μωρά.....τα Ζω όλα!!!!!πραγματικά , απολαμβάνω τα δώρα σου, Ζωή....
Και είσαι πάντα εκεί.... όταν καταφέρνω μέσα απ' τα φτωχά μου μάτια... να σε Δω.
Και μου χαμογελάς.
Σ' ευχαριστώ , για όλα όσα μου χάρισες.... και συγγνώμη αν σε πίκρανα...καμμιά φορα.....
"Τα λάθη ειναι ΔΩΡΑ", μου λες.... Μόνο από αυτά μαθαίνεις..... και Ο,ΤΙ είσαι σήμερα
το χρωστάς στα προβλήματα που βίωσες....αν είσαι όμορφη ή άσχημη Ψυχή...εσύ το επέλεξες...και το φερες μέχρι εδώ.
Μην φοβάσαι, να κάνεις, λάθη και ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΟΝΕΣΕΙΣ....
απ' τον πόνο...΄.παίρνεις τα μεγαλύτερα δώρα....για να μπορείς να πορεύεσαι την ζωή
που ονειρεύεσαι....από αυτόν παίρνεις δύναμη για να ΠΡΟΧΩΡΑΣ, στον δρόμο που εσύ ΟΡΙΖΕΙΣ.
Αυτό είστε , τα δημιουργήματά....μου.. Συλλογή εμπειριών
από λανθασμένες η όχι.... επιλογές.Διάλεξε όμως, μέσα από τα πάντα, να αποκομίζεις το "καλό"... το "όφελος" μιας στιγμής.(Μην επιλέγεις να προσκολλείσαι στον πόνο....)
H μιζέρια, ειναι το ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ της Ζώης.... "μην με δηλητηριάζεις" ....μου λες...Ειμαι ό,τι έχεις! ....μου έιπες...
"Σου Χάρισα, πνοή....για να ζήσεις Ο,ΤΙ ΘΕΣ ΕΣΥ..." Δεν σε δέσμευσα, ποτέ! Σε τίποτα....
Αντιθέτως , ήθελα να έρθεις και να βιώσεις Ο,ΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ εσύ.... ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
Οι όμορφες στιγμές που σου δίνω.... είναι το δώρο σου, ενδιάμεσα.
Το μόνο που απολαμβάνεις απ' αυτές ειναι η ευτυχία. ....
Στην πραγματικότητα δεν σου "χαριζουν " τίποτε απολύτως εκτός....από Ευτυχία. Μάθε να την ζεις! Η Ευτυχία ειναι απόφαση! Είναι κατάσταση του εγκεφάλου!...μου λες...
Κι η Ευτυχία, μάθε, πως είναι κι αυτή ΕΠΙΛΟΓΗ σου....μου είπες....
πρέπει να ΘΕΣ να την βιώσεις!
Να σαι έτοιμος!
Πάντα μπορείς να είσαι έτοιμος ....αρκεί να το θες..... μου έιπες.....
ΕΠΙΛΟΓΕΣ! ¨Ολες δικές σου.... μου έιπες.
Ζησε με.
Αααααχ..... ρε Ζωή.... Ολοι σ' αγαπάμε.....ποιός θα τολμίσει να πει το αντίθετο?
Ποιός αντιστάθηκε να πιεί από τα χέρια σου.....και να μεθύσει?....
Τσουγκρισε το ποτό μου, πίνωντας μια γουλιά...μου κλεισε το μάτι και μ' άφησε
να την Ευγνωμονώ....
Απόψε....ήθελα να στα πω κοιτώντας σε στα μάτια, βρε Ζωή.
Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλήςΤσερόκι,
μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην
ψυχή των ανθρώπων.
Είπε:
"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων'που υπάρχουν μέσα σε όλους μας"
Ο ένας είναι το Κακό.
Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία,
η αυτολύπηση, η ενοχή προσβολή, η κατωτερότητα,τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό.
Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,
η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια,
η ευσπλαχνία και η πίστη "
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά
ρώτησε τον παππού του: "..και Ποιος λύκος νικάει;"
(...και, αυτό μου άρεσε πολύ!)...
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ...............
"Αυτός που ταΐζεις."
Κραυγές και Ψίθυροι..
Μια μέρα, ένας σοφός Ινδός έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-"Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;"
-"Γιατί χάνουν την ηρεμία τους", απάντησε ο ένας.
-"Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;"
ξαναρωτά ο σοφός.
-"Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος", είπε ένας άλλος μαθητής.
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση.
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
"Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ...
και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά,
για να καλύψει την απόσταση...
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν' ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά...
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.
Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν.
Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
"Όταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σας απομακρύνουν,
γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού".
Mahatma Gandhi
..΄Πάντα υπάρχουν στο "πένθος" (παντός είδους) περισσότερα, πολύ περισσότερα από τον πόνο.
Υπάρχει για παράδειγμα μια περηφάνεια, πως έφτασα εκεί που δεν είχα ξαναφτάσει.
Εκεί που δεν φανταζόμουνα ποτέ πως θα κατάφερνα να φτάσω.
Όταν κάτι αφήνω πίσω μου, κάτι πάω να συναντήσω.
Σε κάθε αντίο, κρύβεται ένα σιωπηλό καλωσήρθες.
Ο αποχαιρετισμός είναι μάλλον θέμα της ζωής.... Παρά του θανάτου!
....Ξέρω οτι προχωράω και δέν έιμαι μόνη , οτι βαδίζω συνροφιά με πολλούς άλλους.
Άλλους που άφησαν τα ίχνη τους στο μονοπάτι και που
βρήκαν στην πορεία
το αληθινό νόημα του δρόμου που ακολούθησαν.
ΜΑΡΤΑ ΜΠΟΥΧΟ.
...Είναι φοβερό να παραδεχτουμε οτι σε κάθε απώλεια υπάρχει ένα όφελος.
Οτι ο πόνος για την απώλεια
θα τελειώσει αναγκαστικά με κάποιο κέρδος.
Και βέβαια δεν υπάρχει απώλεια χωρίς ένα όφελος.
Δεν υπάρχει απώλεια που δεν οδηγεί αναγκαστικά στην προσωπική ανάπτυξη.
